Nasz strona wykorzystuje pliki cookies w celu personalizacji oferty wysyłanej do klientów oraz analizy zachowania użytkowników, tak aby dostarczać usługi na najwyższym poziomie. Korzystając ze strony wyrażają Państwo zgodę na przetwarzanie danych. Dalsze informacje można znaleźć w polityce prywatności.



Uchwała siedmiu sędziów NSA dotycząca kwalifikacji budynków i budowli dla potrzeb opodatkowania podatkiem od nieruchomości

PrintMailRate-it

Jakub Wajs

4 listopada 2021 r.​

 

29 września 2021 r. zapadła uchwała siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA), sygn. III FPS 1/21, rozstrzygająca zagadnienie budzące poważne wątpliwości: „Czy obiekt budowlany, będący budowlą w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) w związku z art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2010 r. Nr 63, poz. 613 ze zm.), może być dla celów opodatkowania podatkiem od nieruchomości uznany za budynek w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych?”.


NSA w wydanej uchwale rozstrzygnął to zagadnienie stwierdzając, że:


„Obiekt budowlany, będący budowlą w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) w związku z art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2010 r. Nr 63, poz. 613 ze zm.), może być dla celów opodatkowania podatkiem od nieruchomości uznany za budynek w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, jeżeli spełnia kryteria bycia budynkiem wymienione w tym przepisie, a jego wyróżniającą cechą jest powierzchnia użytkowa, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych”.


Ponadto w uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia NSA dokonał złożonej analizy problematyki kwalifikacji obiektu dla celów podatkowych jako budynku lub budowli.


NSA uzasadniając wydaną uchwałę m.in.:

  • dokonał przeglądu orzecznictwa z lat ubiegłych oraz zmieniającego się podejścia do tego tematu, wskazując na rozbieżności orzecznicze;
  • wskazał ustawodawcy na realność problemów interpretacyjnych i obawy podatników co do stosowanego prawa podatkowego i ich skutków;
  • zaznaczył autonomiczność prawa podatkowego i stosowanych tam pojęć względem innych gałęzi prawa, w tym prawa budowlanego;
  • wskazał na możliwość odrębnego rozumienia pojęć na gruncie ustawy podatkowej i prawa budowlanego;
  • podkreślił istotę celu fiskalnego ustawy podatkowej i przez to doszedł do konkluzji, że przedmiot opodatkowania powinien być identyfikowany z uwzględnieniem takiego parametru jak podstawa opodatkowania;
  • wskazał na sposób wykładni pojęcia „związania z gruntem” dla potrzeb opodatkowania podatkiem od nieruchomości;
  • jako centralną przesłankę kwalifikacji obiektu dla celów podatku od nieruchomości wskazał kryterium parametrów architektoniczno-technicznych (powierzchnia użytkowa vs. pojemność).


Pojęcia budynku i budowli a prawo budowlane i podatkowe

NSA uznał, że ustawa podatkowa zawiera bezpośrednie odwołanie do prawa budowlanego jedynie w zakresie pojęcia „obiektu budowlanego”, wobec czego pojęcia budynku i budowli nie muszą być identyczne na gruncie prawa budowlanego i prawa podatkowego. Zaznaczyć należy, że NSA w żadnym wypadku nie zakwestionował w ten sposób zasady określoności regulacji daninowych. Z jednej strony nie podzielił stanowiska, zgodnie z którym obiekt spełniający definicję budynku nie mógł być uznany za budowlę. Z drugiej nie podzielił stanowiska, że o kwalifikacji obiektu budowlanego, posiadającego cechy budynku jako budowli, decyduje już tylko sama okoliczność, że został on wprost wymieniony w katalogu art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego.

 

NSA wskazał, że dla celów opodatkowania podatkiem od nieruchomości inaczej postrzegać należy jako przedmiot opodatkowania klasyczny budynek magazynowy wykorzystywany w praktyce gospodarczej jako zbiornik (np. zboża i innych materiałów sypkich), lecz którego wyróżniającą cechą techniczną jest powierzchnia użytkowa; a odmiennie obiekt budowlany zaprojektowany i zrealizowany wyłącznie jako pojemnik (zbiornik) określonych produktów sypkich, ciekłych bądź gazowych. Wydaje się, że w ocenie NSA w pierwszym przypadku zastosowanie znajdzie opodatkowanie budynku, zaś w drugim budowli.


Wydana uchwała z jednej strony w pewien sposób porządkuje dotychczasowy dorobek orzeczniczy i wytycza pewną metodę wykładni przepisów podatkowych w zakresie podatku od nieruchomości. Z drugiej strony daje pole do kolejnych dyskusji i sporów.


Niewątpliwie jednak stanowi wyraźne przecięcie kształtującego się od pewnego czasu i niezwykle korzystnego dla podatników trendu uznawania wielu obiektów za budynek z uwagi na spełnienie wyłącznie kryteriów technicznych wymienionych w art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. Uchwała zwraca uwagę na wykładnię poprzez kryterium fiskalnego celu ustawy podatkowej i ustalenie wobec ocenianego obiektu zasadniczego parametru konstrukcyjnego.


Zachęcamy do kontaktu z ekspertami Rödl & Partner.

Kontakt

Contact Person Picture

Piotr Mrowiec

radca prawny

Associate Partner

Wyślij zapytanie

Profil

Contact Person Picture

Jakub Wajs

radca prawny, doradca podatkowy

Senior Associate

Wyślij zapytanie

Profil

Deutschland Weltweit Search Menu